Beden Yalan Söylemez

-

“Beden yalan söylemez.”

Son aylarda öğrendiğim ve aydınlandığım bir konu bu. Hani bazen anlam veremediğimiz bir duygu olur içimizde. Bunu sadece “içime sinmedi” şeklinde ifade edebiliriz. Zihnen baktığımızda her şey yolundadır ama içimizdeki o duygu başka türlü konuşur. İşte bunun sebebi bedenimizin çoğu şeyi zihnimizden önce fark etmesiymiş meğer.

Bunu öğrenmek hayatımdaki çoğu şeyi değiştirdi. Çünkü içime sinmeyen şeylerin dikkate alınmaya değer olduğunu fark etmek, üstümden yük aldı sanki. İnsan, zihnen mantıklı bulduğu şeylere ikna etmeye çalışırken kendini, içindeki o huzursuzluğu göz ardı etmeye çalışır ya hani; bunun ne kadar yorucu olduğunu bilirsiniz. İşte bu çelişkiye bir son vermek ve bedenimi dinlemeyi öncelik haline getirmek özgürleştirdi beni.

Kendimi önceden, yarış halinde olan iki farklı takımı aynı anda yönetmeye çalışan biri gibi hissederken, şimdi oyunun içinde hissediyorum ve artık tek bir takım var. Bu da bana kendimi daha güvende hissettiriyor.

Mesela ben bedenimin her şeyin farkında olduğunu bilseydim, geçmişte verdiğim çoğu karar daha farklı olurdu. İçime sinmeyen şeyleri yok saymak yerine, onları dinlemeyi tercih ederdim. Ama deneyim dediğimiz şey tam da bu değil mi zaten? Bugünün içimize sinen kararlarını, düne borçlu değil miyiz? 

Tabii ki zihnimiz de hala dikkate alınmaya değer bir konumda. Hayatta dikkate alınmaya değer tek bir doğru yok sonuçta. Bana kalırsa önemli olan öncelik sıralaması. Yani canım zihnim artık ikinci plandasın, üzgünüm.

İnsan hayatı, zihni, bedeni karmaşık bir sistem üzerine kurulmuş gibi geliyor bazen bana. Ama bir kullanım kılavuzunun varlığını keşfediyorum sanki. Bu yüzden bu kullanım kılavuzuna kafa yormak bu ara ilgi alanım. Çünkü anlamak hoşuma gidiyor. Çünkü anlamak, kafamda zaman zaman oluşan sisli havanın dağılmasını sağlıyor. Böylece önümü çok daha net görebiliyor, daha emin adımlarla yürüyebiliyorum.

Tabii sislerin dağılması her zaman yönü belli bir yol anlamına gelmiyor. Bazen de “Bu yol nereye gidecek bilmiyorum ama yol nasıl da güzel,” anlamına gelebiliyor.

Evet, bugünkü konumuz buydu dostlar. Yorumlara beklerim sizi. Okuduğunuz için teşekkür ederim. 

Düşüncenin Ezgisi'nden sevgilerle.

Yorumlar

  1. GeceMelodisi31 Mayıs 2026 16:01

    Evet bazen bazı yollara çıkmamamız gerekiyor ama yol da öyleee güzel oluyor ki geri dönmek istemiyoruz 🤭😂

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Yılın Ardından

-
Resim
Korkularınız ve kaygılarınız olmasaydı nasıl davranırdınız? Nasıl bir hayatınız olurdu? Bu ara buna kafa yoruyorum. Çünkü gerçekten zor bir yıl geçirdim. Sosyal medyada dolaşan “hiç bu kadar olacak gibi görünen ama olmayan bir yıl” cümlesi kadar doğru az şey okudum. Her şey o kadar tatlı, o kadar akışında başlamıştı ki… Sonra bir anda yere çakıldım. Oradan kalkmam da uzun sürdü. Heves ettiğim her şeyin kursağımda kaldığı, hiç hazır olmadığım değişimlere uyum sağlamak zorunda kaldığım, zorlayıcı bir seneydi. Bu yılın bitiyor olmasına gerçekten seviniyorum. Son zamanlarda işler daha çok yoluna girmeye başladı aslında. Üstümdeki ağırlığın hafiflediği, ruhumun biraz daha rahatladığı, zorlukların yavaş yavaş gevşediği bir dönem. Bunu fark etmek bile iyi geldi. Şimdi bunları neden anlattım? Giriş ve gelişme birbirinden kopuk gibi oldu değil mi? Ama işte konu konuyu açıyor bende. Beni tanıyanlar bu özelliğimi çok iyi bilir. Bu da beni ben yapan şeylerden biri zaten. Konuyu toparlayacak olursa...
Devamı

İç Sıkıntısının Misafirliği

-
Resim
Nedir bu iç sıkıntısının derdi? Neden bana uğrayıp duruyor sürekli? Bana ne anlatmaya çalışıyor? Bazen göğüs kafesimin ortasında nefes almamı zorlaştıran, beni derin düşüncelere sokan bir iç sıkıntısı oluyor. Bazen çok uzun süre misafir oluyor bu iç sıkıntısı, bazen de öyle bir yoklayıp gidiyor. Size de oluyor mu bu? Eskiden bu iç sıkıntısını düşman bellerdim. Nefret ederdim ondan, çünkü o geldikten sonra uzun bir süre hiçbir şey eskisi gibi olmazdı. Şimdilerde ise anlamaya çalışıyorum; bana anlatmaya çalıştığı şeyi duymaya çalışıyorum. İşittiğim kadarıyla, bastırdığım duygu ve düşüncelerden, korkularımdan beni arındırmaya çalışıyor. Beni özgürleştirmeye çalışıyor. Ya da ben şu an çok romantik bakıyorum: Öylesine uğruyor belki, ya da benimle uğraşmayı seviyor. Hayatta her şeyin bir anlamı var mı sizce? Belki de bazen bazı şeylere bir anlam yüklemeden geçip gitmesine izin vermek gerekiyor. İç sıkıntısı da bunlardan biridir belki. Sorguladıkça, anlam bulmaya çalıştıkça misafirlik süresi ...
Devamı

Sessiz Cesaret

-
Resim
Bu aralar içim kıpır kıpır çünkü ilk defa kendime durma hakkı tanıdım. Yıllardır çok fazla çabalıyorum: iş hayatında yer edinmek için, mutlu olacağım bir işte çalışmak için. Ben pandemide mezun olan o şanssız nesildenim. Şanssızlık diyorum çünkü mezun olduktan sonra bir kariyer yolu çizmek çok zor oldu. Aslında öğrencilik yıllarımdan itibaren çalışmaya başlamıştım. Ama öğrenciyken çalıştığınız işten tek beklentiniz para kazanmak, belki biraz da deneyim edinmek oluyor. Mezun olduktan sonra ise işin rengi değişiyor. İşin sadece para kazandırması yeterli olmuyor; orada geçirdiğiniz vaktin değerini, çalıştığınız insanların kalitesini ve yaptığınız işin anlamını sorgulamaya başlıyorsunuz. Ben mezun olduğumdan beri kendimi ait hissettiğim, güçlü özelliklerimi tam anlamıyla kullanabildiğim ve bana gerçekten hitap eden bir işte çalışamadım. Hasbelkader bir yerden başladım, kervanı yolda düzdüm ama o yol hiçbir zaman tam olarak bana doğru gibi hissettirmedi. Zor ortamlarda, zor insanlarla mücad...
Devamı