Dümenin Başında
Ne kadar garip değil mi? Herkesin, nasıl yaşamamız gerektiği ile ilgili bir fikri var. Doğduğumuz andan itibaren etrafımızı çevreleyen kurallar silsilesi ile büyüyoruz. Hiç durmadan doğrunun, yanlışın ne olduğunu öğretiyorlar bize. Kaç yaşına gelirsek gelelim bu durum son bulmuyor. 25 yaşındayım ben. Uzun zamandır da kendi doğru ve yanlışlarımı bulmaya çalışıyorum. Çünkü bunları bulmaya ihtiyacım var. Bana en yakın ya da en uzak kişilerin hayatımın çizgilerini belirlemesine izin vermek istemiyorum. Çünkü günün sonunda o çizgiler benim çizgilerim, bu hayat benim hayatım. Yaşanmışlıklar, yaşanacak olanlar, insanlar her ne kadar hayatımın gidişatına zaman zaman yön verse de dümenin başında duran benim. Hep bendim. Hatırlamam, belki de hatırlamanız gereken şey budur. O dümenin kontrolünü kaybetmemek için hayatımı kontrol altında tutmaya çalıştım ben. Yanlış yöne gitmemek için direndim. Ne rüzgarın akışına bıraktım kendimi ne de dalgaların yarattığı sarsıntılara. Hep en doğrusuna inandığım ...