Düşüncenin Ezgisi

Hepimiz daha iyinin peşindeyiz. İnsanlar ikiye ayrılmış sanki. Bir tarafta “ya daha iyisi olmazsa?” korkusu ile elindekilere sıkı sıkıya tutunmaya çalışanlar, bir tarafta da “ya daha iyisi olursa?” diye bir türlü elindekilerle yetinemeyenler. Yine dengeyi bıraktık bir yerlerde. Belki de bu kadar mutsuz, bu kadar tatminsiz olmamızın nedeni hayatın normal sandığımız ama aslında normal olmayan bir yerinde durmamızdır. Bu duruma “anormal” diyorum çünkü bana göre aşırılığın tanımı bu. Denge istiyorum. Çünkü ben de bu iki farklı uçta yer alıyorum zaman zaman. Tabi ki daha iyisini aramakta problem yok fakat daha iyinin peşinden koşarken bazen hayatımızda ki güzellikleri kaçırabiliyoruz ya da “daha iyisi olmaz” korkusu ile içerisinde yer almaktan mutlu olmadığımız bir tabloya hapsediyoruz kendimizi. Daha iyisini arıyoruz çünkü bir yerlerde bizi bekleyen şu ankinden çok daha iyi şeyler olabilir. Fakat hiç fark ettik mi bilmiyorum, daha iyisini arama yolculuğunun bir sonu yok. Kesin olarak h...