Eski Günlere Özlem
“Ah nerede o eski ramazanlar” diyerek başlamak istiyorum cümleye. Velhasıl kelam eski günleri özleyecek yaşlara ben de geldim sanırım. Henüz 26 yaşında olsam da geçen zamanın hızlılığından mıdır bilinmez, geçmişi özleyen insanlar kervanına genç yaşıma rağmen katıldım ben de. Ramazan ayının yaşandığı o öğrencilik yaşlarıma özlem duyuyorum bir süredir. Sabahlara kadar oturduğum, mesajlaşma telaşıydı, sahur telaşıydı derken geceyi sonlandırıp uzun bir uykuya daldığım o zamanları özlüyorum. Bahsettiğim bu zamanlar da ramazan yaz mevsime denk gelirdi. Ah o kavurucu sıcaklarda geçen ramazan ayı. İftardan sonra dondurma yemeye koşulan o kıymetli zamanlar. Küçük arkadaş çevremizle mahallede yaptığımız o iftarlar. Büyümek böyle bir şey mi acaba? Büyüdükçe yaşamın tadı mı azalıyor? O zamanlar da yaşamanın başka bir tadı vardı sanki. Yaptığımız muhabbetlerin, yediğimiz dondurmaların, izlediğimiz filmlerin, dinlediğimiz müziklerin başka bir tadı vardı. Büyüdükçe çocukluk çağının o parl...