İç Sıkıntısının Misafirliği

-


Nedir bu iç sıkıntısının derdi? Neden bana uğrayıp duruyor sürekli? Bana ne anlatmaya çalışıyor?

Bazen göğüs kafesimin ortasında nefes almamı zorlaştıran, beni derin düşüncelere sokan bir iç sıkıntısı oluyor. Bazen çok uzun süre misafir oluyor bu iç sıkıntısı, bazen de öyle bir yoklayıp gidiyor. Size de oluyor mu bu?

Eskiden bu iç sıkıntısını düşman bellerdim. Nefret ederdim ondan, çünkü o geldikten sonra uzun bir süre hiçbir şey eskisi gibi olmazdı. Şimdilerde ise anlamaya çalışıyorum; bana anlatmaya çalıştığı şeyi duymaya çalışıyorum. İşittiğim kadarıyla, bastırdığım duygu ve düşüncelerden, korkularımdan beni arındırmaya çalışıyor. Beni özgürleştirmeye çalışıyor. Ya da ben şu an çok romantik bakıyorum: Öylesine uğruyor belki, ya da benimle uğraşmayı seviyor.

Hayatta her şeyin bir anlamı var mı sizce? Belki de bazen bazı şeylere bir anlam yüklemeden geçip gitmesine izin vermek gerekiyor. İç sıkıntısı da bunlardan biridir belki. Sorguladıkça, anlam bulmaya çalıştıkça misafirlik süresi uzuyordur. Belki de sadece, her duygu gibi, biraz varlığını hissettirmeye ihtiyaç duyuyordur ve biz onun hakkında düşündükçe, onun içimizde hapsolmasına sebep oluyoruzdur. O bizi mutsuz ediyor gibi görünse de, belki de biz onun özgürlüğünü elinden alıyoruzdur.

Velhasıl kelam, bence hayatta her şeyin bir anlamı var ama her zaman her şeyin bir anlamı yok. O yüzden bir dahaki misafirliklerine kadar sadece yaşayıp veda etmek gerekiyor duygulara ve düşüncelere. Çünkü bana kalırsa, onların da bizim kadar özgürlüğe ihtiyacı var.

Bu konudaki düşüncelerinizi paylaşmak isterseniz yorumlara beklerim. Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Yorumlar

  1. DevilsNeverCry1 Eylül 2025 21:55

    İç sıkıntısını düşman görmek yerine bir misafir gibi kabul etmek çok güzel bir yaklaşım.Bazı duyguların gelip geçici olduğunu bilmek insana hafiflik veriyor. Ama bazı his ve duygular için de umutsuzluğa kapılmamak lazım, çünkü en karanlık anlarda bile kendine vereceğin en değerli şey umut oluyor. İşte içsel güç de tam burada anlam kazanıyor. Tabi biraz da bunu kovalayacak inanca sahip olmak gerekli.

    YanıtlaSil
  2. RowConsciousness2 Eylül 2025 00:05

    Anlam verilen bir kum tanesi bile derin manalar taşıyabilir. Anlam vermemeyi becerebilirsen, anne ya da evlat bile bir şey ifade etmez. Hayatın hiçbir anlamı yok, amacı yok. Hayatın sonsuz anlamı, sonsuz amacı var. Cennetin Krallığı filminde Selahaddin’in, Kudüs’ün sizce anlamı nedir? sorusuna verdiği yanıt gibi: “Hiçbir şey… Her şey.”

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Yılın Ardından

-
Resim
Korkularınız ve kaygılarınız olmasaydı nasıl davranırdınız? Nasıl bir hayatınız olurdu? Bu ara buna kafa yoruyorum. Çünkü gerçekten zor bir yıl geçirdim. Sosyal medyada dolaşan “hiç bu kadar olacak gibi görünen ama olmayan bir yıl” cümlesi kadar doğru az şey okudum. Her şey o kadar tatlı, o kadar akışında başlamıştı ki… Sonra bir anda yere çakıldım. Oradan kalkmam da uzun sürdü. Heves ettiğim her şeyin kursağımda kaldığı, hiç hazır olmadığım değişimlere uyum sağlamak zorunda kaldığım, zorlayıcı bir seneydi. Bu yılın bitiyor olmasına gerçekten seviniyorum. Son zamanlarda işler daha çok yoluna girmeye başladı aslında. Üstümdeki ağırlığın hafiflediği, ruhumun biraz daha rahatladığı, zorlukların yavaş yavaş gevşediği bir dönem. Bunu fark etmek bile iyi geldi. Şimdi bunları neden anlattım? Giriş ve gelişme birbirinden kopuk gibi oldu değil mi? Ama işte konu konuyu açıyor bende. Beni tanıyanlar bu özelliğimi çok iyi bilir. Bu da beni ben yapan şeylerden biri zaten. Konuyu toparlayacak olursa...
Devamı

Sessiz Cesaret

-
Resim
Bu aralar içim kıpır kıpır çünkü ilk defa kendime durma hakkı tanıdım. Yıllardır çok fazla çabalıyorum: iş hayatında yer edinmek için, mutlu olacağım bir işte çalışmak için. Ben pandemide mezun olan o şanssız nesildenim. Şanssızlık diyorum çünkü mezun olduktan sonra bir kariyer yolu çizmek çok zor oldu. Aslında öğrencilik yıllarımdan itibaren çalışmaya başlamıştım. Ama öğrenciyken çalıştığınız işten tek beklentiniz para kazanmak, belki biraz da deneyim edinmek oluyor. Mezun olduktan sonra ise işin rengi değişiyor. İşin sadece para kazandırması yeterli olmuyor; orada geçirdiğiniz vaktin değerini, çalıştığınız insanların kalitesini ve yaptığınız işin anlamını sorgulamaya başlıyorsunuz. Ben mezun olduğumdan beri kendimi ait hissettiğim, güçlü özelliklerimi tam anlamıyla kullanabildiğim ve bana gerçekten hitap eden bir işte çalışamadım. Hasbelkader bir yerden başladım, kervanı yolda düzdüm ama o yol hiçbir zaman tam olarak bana doğru gibi hissettirmedi. Zor ortamlarda, zor insanlarla mücad...
Devamı