Beklenti Emekliliği

-

Beklemek ne kadar yıpratıcı bir süreç değil mi? Psikologlar, yaşam koçları beklentilerin insanı mutsuz ettiği konusunda hemfikir. Ben de onlarla hemfikirim fakat beklentisizlik noktasına nasıl geleceğimi bilmiyorum. Beklentiler hiçbir zaman mutlu etmedi beni. Mutlu olanı var mı onu da bilmiyorum. Kısacası bilmiyorum dostlar.

Son 1 yılım bazı konularda beklediğimden çok daha iyi geçti. Sıfır beklentiyle başladığım bazı şeylerin hiç beklemediğim kadar güzel dönüşleri oldu bana. Fakat bazı konularda da inatla beklediklerim bulmuyor beni. Bu nasıl bir döngü ben anlamadım. Hayatın oynadığı bir çeşit oyun mu bu? Valla ben pek hoşlanmadım bu oyundan.

Dürüst olmak gerekirse beklenti içerisinde olmaktan çok yorulduğum konular var. Sanki hayatın inat edermişçesine bana vermediği şeyleri başkalarına altın tepside sunduğunu görüyorum. Ya da buradan bakınca öyle görünüyor bilemiyorum. Bu yılın ilk kararı bu olacak benim için. Beklentisizlik noktasında yaşamayı öğrenmek çünkü buna çok ihtiyacım var. Hiçbir beklentiye girmeden yaşamak ne kadar mümkün çok emin değilim. Bana kalırsa insan hayatı boyunca mutlaka bir şeyleri bekler. Fakat yine de kendimiz için yapabileceğimiz en iyi şey, beklentilerimizin hayatımızı ele geçirmesine engel olmak. Aslına bakarsanız insanın beklentisini doğru bir dengeye oturttuğunda hayatının kalitesinin nasıl arttığını idrak etmeye başladım son zamanlarda. Bu yüzdendir ki ben hayata öfke duymak yerine, oynadığı oyuna eşlik etmeyi kabul ediyorum. Kabul etmemenin, isyan etmenin bir hayrını görmedim çünkü. Bir de bunu deneyelim bakalım. 

Evet, 2024’ün ilk yazısının konusu buydu. Çünkü 2023 yılı beklentilerimin beni mutsuz etmesiyle sonuçlandı. O yüzden 2024 yılında beklenti dümeninin başından kendi arzu ve isteğimde ayrılıyorum. Bir nevi emekli oluyorum diyebiliriz. Siz sevgili, kendisini mutsuz eden beklentilerle dolu dostlarımı da beklenti emekliliğine davet ediyorum. Hepimizi için iyi bir sene olsun. Okuduğunuz için teşekkür ederim. Sevgiyle ve beklentisizlikle kalın. Hoşça kalın.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Yılın Ardından

-
Resim
Korkularınız ve kaygılarınız olmasaydı nasıl davranırdınız? Nasıl bir hayatınız olurdu? Bu ara buna kafa yoruyorum. Çünkü gerçekten zor bir yıl geçirdim. Sosyal medyada dolaşan “hiç bu kadar olacak gibi görünen ama olmayan bir yıl” cümlesi kadar doğru az şey okudum. Her şey o kadar tatlı, o kadar akışında başlamıştı ki… Sonra bir anda yere çakıldım. Oradan kalkmam da uzun sürdü. Heves ettiğim her şeyin kursağımda kaldığı, hiç hazır olmadığım değişimlere uyum sağlamak zorunda kaldığım, zorlayıcı bir seneydi. Bu yılın bitiyor olmasına gerçekten seviniyorum. Son zamanlarda işler daha çok yoluna girmeye başladı aslında. Üstümdeki ağırlığın hafiflediği, ruhumun biraz daha rahatladığı, zorlukların yavaş yavaş gevşediği bir dönem. Bunu fark etmek bile iyi geldi. Şimdi bunları neden anlattım? Giriş ve gelişme birbirinden kopuk gibi oldu değil mi? Ama işte konu konuyu açıyor bende. Beni tanıyanlar bu özelliğimi çok iyi bilir. Bu da beni ben yapan şeylerden biri zaten. Konuyu toparlayacak olursa...
Devamı

İç Sıkıntısının Misafirliği

-
Resim
Nedir bu iç sıkıntısının derdi? Neden bana uğrayıp duruyor sürekli? Bana ne anlatmaya çalışıyor? Bazen göğüs kafesimin ortasında nefes almamı zorlaştıran, beni derin düşüncelere sokan bir iç sıkıntısı oluyor. Bazen çok uzun süre misafir oluyor bu iç sıkıntısı, bazen de öyle bir yoklayıp gidiyor. Size de oluyor mu bu? Eskiden bu iç sıkıntısını düşman bellerdim. Nefret ederdim ondan, çünkü o geldikten sonra uzun bir süre hiçbir şey eskisi gibi olmazdı. Şimdilerde ise anlamaya çalışıyorum; bana anlatmaya çalıştığı şeyi duymaya çalışıyorum. İşittiğim kadarıyla, bastırdığım duygu ve düşüncelerden, korkularımdan beni arındırmaya çalışıyor. Beni özgürleştirmeye çalışıyor. Ya da ben şu an çok romantik bakıyorum: Öylesine uğruyor belki, ya da benimle uğraşmayı seviyor. Hayatta her şeyin bir anlamı var mı sizce? Belki de bazen bazı şeylere bir anlam yüklemeden geçip gitmesine izin vermek gerekiyor. İç sıkıntısı da bunlardan biridir belki. Sorguladıkça, anlam bulmaya çalıştıkça misafirlik süresi ...
Devamı

Sessiz Cesaret

-
Resim
Bu aralar içim kıpır kıpır çünkü ilk defa kendime durma hakkı tanıdım. Yıllardır çok fazla çabalıyorum: iş hayatında yer edinmek için, mutlu olacağım bir işte çalışmak için. Ben pandemide mezun olan o şanssız nesildenim. Şanssızlık diyorum çünkü mezun olduktan sonra bir kariyer yolu çizmek çok zor oldu. Aslında öğrencilik yıllarımdan itibaren çalışmaya başlamıştım. Ama öğrenciyken çalıştığınız işten tek beklentiniz para kazanmak, belki biraz da deneyim edinmek oluyor. Mezun olduktan sonra ise işin rengi değişiyor. İşin sadece para kazandırması yeterli olmuyor; orada geçirdiğiniz vaktin değerini, çalıştığınız insanların kalitesini ve yaptığınız işin anlamını sorgulamaya başlıyorsunuz. Ben mezun olduğumdan beri kendimi ait hissettiğim, güçlü özelliklerimi tam anlamıyla kullanabildiğim ve bana gerçekten hitap eden bir işte çalışamadım. Hasbelkader bir yerden başladım, kervanı yolda düzdüm ama o yol hiçbir zaman tam olarak bana doğru gibi hissettirmedi. Zor ortamlarda, zor insanlarla mücad...
Devamı