Yeniliklerin Gücü Adına

-


Bazı geceler uykusuz kalırız, vaktimizin çoğunu düşünerek harcarız. Sanki her şey bizim kontrolümüz altındaymış gibi olan biteni yönetmeye çalışırız. Hayat boyu kontrol edebileceğimiz tek şey kendimiziz ki bazen kendimizi de kontrol edemeyebiliriz.

Bitmesi gereken bir şey varsa eğer, siz bitmemesi için ne kadar uğraşırsanız uğraşın o şey eninde sonunda biter. Belki bir arkadaşlık, belki bir ilişki. Gitmesi gereken biri varsa siz kalması için ne kadar çabalarsanız çabalayın o kişi gider. Aynı şey sizin içinde geçerli. Eğer gitmesi gereken kişi sizseniz ne olursa olsun eninde sonunda gidersiniz. Hayatın bu kısmında kontrolümüz yok. Çünkü her ne kadar karar mercii biz gibi gözüksekte değiliz aslında. Belki bunun farkında olsaydık geceleri uykusuz kalmazdık ya da vaktimizin çoğunu bunları düşünerek harcamazdık. 

Hayatım boyunca içine düştüğüm en büyük yanılgı bu. Çünkü olanlar üzerinde gereğinden fazla kontrol gücüm var zannediyorum. Bu zamana kadar doğru bildiğim şey bu oldu. Bitmesi gereken dostluklar bitmesin diye çabaladım. Gitmem gereken yerde kalmak için direndim. Fakat sonuç değişmedi. Çünkü bazen bazı şeylerin vadesi dolar ve o vadeyi uzatmaya çalışmak hayatın tadını kaçırmaktan başka bir işe yaramaz. Ayrılmanız gereken işten ayrılmadığınızda, bitmesi gereken arkadaşlığınızı bitirmediğinizde ve bunlar gibi pek çok şeyde doğru olanı yaptığınızı sanırsınız ama sonra görürsünüz ki yaptığınız boş yere çabalamaktan başka bir şey değildir.

Bazen bazı şeylerin bitmesine ya da gitmesine izin vermek gerekir. Bazen yapmamız gereken tek şey bırakmaktır. Vazgeçmektir. Uzaklaşmaktır. Vadesi dolan bir şeye sıkı sıkıya tutunmaya çalışmak günün sonunda hiçbir yarar sağlamaz. Eğer bir şeyin vadesi dolduysa hayatınıza yeni şeylerin girmesinin gerektiğinin bir göstergesidir bu. Yeni yolların bir işaretidir. İlk başta bu her ne kadar kabul edilemez ya da korkutucu gözükse de aslında öyle olmadığını zaman içerisinde anlarsınız. Ben yavaş yavaş bunu anlamaya başladım. Darısı sizin başınıza diyor ve kendimizde vadesi dolan ilişkilere, arkadaşlıklara ya da işlere veda edebilme gücünü bulabildiğimiz ve yeniyi kucaklayabildiğimiz günler diliyorum. Yazımı da "Yeniliklerin gücü adına" diyerek sonlandırıyorum.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Yılın Ardından

-
Resim
Korkularınız ve kaygılarınız olmasaydı nasıl davranırdınız? Nasıl bir hayatınız olurdu? Bu ara buna kafa yoruyorum. Çünkü gerçekten zor bir yıl geçirdim. Sosyal medyada dolaşan “hiç bu kadar olacak gibi görünen ama olmayan bir yıl” cümlesi kadar doğru az şey okudum. Her şey o kadar tatlı, o kadar akışında başlamıştı ki… Sonra bir anda yere çakıldım. Oradan kalkmam da uzun sürdü. Heves ettiğim her şeyin kursağımda kaldığı, hiç hazır olmadığım değişimlere uyum sağlamak zorunda kaldığım, zorlayıcı bir seneydi. Bu yılın bitiyor olmasına gerçekten seviniyorum. Son zamanlarda işler daha çok yoluna girmeye başladı aslında. Üstümdeki ağırlığın hafiflediği, ruhumun biraz daha rahatladığı, zorlukların yavaş yavaş gevşediği bir dönem. Bunu fark etmek bile iyi geldi. Şimdi bunları neden anlattım? Giriş ve gelişme birbirinden kopuk gibi oldu değil mi? Ama işte konu konuyu açıyor bende. Beni tanıyanlar bu özelliğimi çok iyi bilir. Bu da beni ben yapan şeylerden biri zaten. Konuyu toparlayacak olursa...
Devamı

İç Sıkıntısının Misafirliği

-
Resim
Nedir bu iç sıkıntısının derdi? Neden bana uğrayıp duruyor sürekli? Bana ne anlatmaya çalışıyor? Bazen göğüs kafesimin ortasında nefes almamı zorlaştıran, beni derin düşüncelere sokan bir iç sıkıntısı oluyor. Bazen çok uzun süre misafir oluyor bu iç sıkıntısı, bazen de öyle bir yoklayıp gidiyor. Size de oluyor mu bu? Eskiden bu iç sıkıntısını düşman bellerdim. Nefret ederdim ondan, çünkü o geldikten sonra uzun bir süre hiçbir şey eskisi gibi olmazdı. Şimdilerde ise anlamaya çalışıyorum; bana anlatmaya çalıştığı şeyi duymaya çalışıyorum. İşittiğim kadarıyla, bastırdığım duygu ve düşüncelerden, korkularımdan beni arındırmaya çalışıyor. Beni özgürleştirmeye çalışıyor. Ya da ben şu an çok romantik bakıyorum: Öylesine uğruyor belki, ya da benimle uğraşmayı seviyor. Hayatta her şeyin bir anlamı var mı sizce? Belki de bazen bazı şeylere bir anlam yüklemeden geçip gitmesine izin vermek gerekiyor. İç sıkıntısı da bunlardan biridir belki. Sorguladıkça, anlam bulmaya çalıştıkça misafirlik süresi ...
Devamı

Sessiz Cesaret

-
Resim
Bu aralar içim kıpır kıpır çünkü ilk defa kendime durma hakkı tanıdım. Yıllardır çok fazla çabalıyorum: iş hayatında yer edinmek için, mutlu olacağım bir işte çalışmak için. Ben pandemide mezun olan o şanssız nesildenim. Şanssızlık diyorum çünkü mezun olduktan sonra bir kariyer yolu çizmek çok zor oldu. Aslında öğrencilik yıllarımdan itibaren çalışmaya başlamıştım. Ama öğrenciyken çalıştığınız işten tek beklentiniz para kazanmak, belki biraz da deneyim edinmek oluyor. Mezun olduktan sonra ise işin rengi değişiyor. İşin sadece para kazandırması yeterli olmuyor; orada geçirdiğiniz vaktin değerini, çalıştığınız insanların kalitesini ve yaptığınız işin anlamını sorgulamaya başlıyorsunuz. Ben mezun olduğumdan beri kendimi ait hissettiğim, güçlü özelliklerimi tam anlamıyla kullanabildiğim ve bana gerçekten hitap eden bir işte çalışamadım. Hasbelkader bir yerden başladım, kervanı yolda düzdüm ama o yol hiçbir zaman tam olarak bana doğru gibi hissettirmedi. Zor ortamlarda, zor insanlarla mücad...
Devamı