Kilit Noktası

-


Mark Wolynn'un "Seninle Başlamadı" adlı kitabında şöyle bir cümle var "zihnimin devamlı olarak en kötü senaryoyu düşünerek ve eğer yeterince endişelenirsem en çok korktuğum şeyden kendimi koruyabileceğim yalanı ile benimle nasıl alay ettiğini öğrendim." Bu kendimce çok doğru bulduğum bir cümle. Çünkü bunu çoğunlukla yapıyorum, sanki "tamam ya bu korkum için çok fazla endişe duymamalıyım" desem her şey daha kötüye gidecek gibi hissediyorum. Fakat çok fazla endişelenip, en kötüsünü düşündüğümde ise hayatım büyük oranda kötü etkileniyor. 

Bir de şöyle başka bir düşünce var "başınıza gelmesinden en çok korktuğunuz şeyin başınıza geldiğini düşünün, bunun düşündüğünüz kadar korkutucu olmadığını göreceksiniz". Eee düşününce bu da doğru. Bunu da uyguladığım oluyor. Şimdi Wolynn'dan ve çoğu kişisel gelişim kaynağından öğrenmiş olduğum bu iki düşünce birbirine zıt değil mi? Yoksa bana mı zıt gibi geliyor? Yani şimdi en kötüsünü düşünelim mi düşünmeyelim mi? Şimdi size kendimce bulduğum kilit noktayı söyleyeceğim. Wollynn'un cümlesini tekrar okuyun. Okudunuz mu? Orada "devamlı olarak" demiş. Dikkatinizi çekti mi? Mesele bu işte. Devamlı olarak kötü düşünmek. Yani ara sıra, başımıza gelmesinden korktuğumuz şeyin, başımıza geldiğini hayal etmemizde bir sakınca yok diyebilir miyiz? Diyebiliriz bence. Çünkü hayatta her şeyin fazlası zarar. Bir şeyleri kararında yapmak en güzeli. Şunu diyebiliriz ki bir düşünceyi yüzde yüz doğru ya da yüzde yüz yanlış bulmak zorunda değiliz. Bazı düşünceleri harmanlayıp hayatımıza uygulayabiliriz. Önemli olan kendimizce kilit noktaları bulabilmek. O kilit noktaları bulabilelim ki bir şeyler daha anlaşılır olsun. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Yılın Ardından

-
Resim
Korkularınız ve kaygılarınız olmasaydı nasıl davranırdınız? Nasıl bir hayatınız olurdu? Bu ara buna kafa yoruyorum. Çünkü gerçekten zor bir yıl geçirdim. Sosyal medyada dolaşan “hiç bu kadar olacak gibi görünen ama olmayan bir yıl” cümlesi kadar doğru az şey okudum. Her şey o kadar tatlı, o kadar akışında başlamıştı ki… Sonra bir anda yere çakıldım. Oradan kalkmam da uzun sürdü. Heves ettiğim her şeyin kursağımda kaldığı, hiç hazır olmadığım değişimlere uyum sağlamak zorunda kaldığım, zorlayıcı bir seneydi. Bu yılın bitiyor olmasına gerçekten seviniyorum. Son zamanlarda işler daha çok yoluna girmeye başladı aslında. Üstümdeki ağırlığın hafiflediği, ruhumun biraz daha rahatladığı, zorlukların yavaş yavaş gevşediği bir dönem. Bunu fark etmek bile iyi geldi. Şimdi bunları neden anlattım? Giriş ve gelişme birbirinden kopuk gibi oldu değil mi? Ama işte konu konuyu açıyor bende. Beni tanıyanlar bu özelliğimi çok iyi bilir. Bu da beni ben yapan şeylerden biri zaten. Konuyu toparlayacak olursa...
Devamı

İç Sıkıntısının Misafirliği

-
Resim
Nedir bu iç sıkıntısının derdi? Neden bana uğrayıp duruyor sürekli? Bana ne anlatmaya çalışıyor? Bazen göğüs kafesimin ortasında nefes almamı zorlaştıran, beni derin düşüncelere sokan bir iç sıkıntısı oluyor. Bazen çok uzun süre misafir oluyor bu iç sıkıntısı, bazen de öyle bir yoklayıp gidiyor. Size de oluyor mu bu? Eskiden bu iç sıkıntısını düşman bellerdim. Nefret ederdim ondan, çünkü o geldikten sonra uzun bir süre hiçbir şey eskisi gibi olmazdı. Şimdilerde ise anlamaya çalışıyorum; bana anlatmaya çalıştığı şeyi duymaya çalışıyorum. İşittiğim kadarıyla, bastırdığım duygu ve düşüncelerden, korkularımdan beni arındırmaya çalışıyor. Beni özgürleştirmeye çalışıyor. Ya da ben şu an çok romantik bakıyorum: Öylesine uğruyor belki, ya da benimle uğraşmayı seviyor. Hayatta her şeyin bir anlamı var mı sizce? Belki de bazen bazı şeylere bir anlam yüklemeden geçip gitmesine izin vermek gerekiyor. İç sıkıntısı da bunlardan biridir belki. Sorguladıkça, anlam bulmaya çalıştıkça misafirlik süresi ...
Devamı

Sessiz Cesaret

-
Resim
Bu aralar içim kıpır kıpır çünkü ilk defa kendime durma hakkı tanıdım. Yıllardır çok fazla çabalıyorum: iş hayatında yer edinmek için, mutlu olacağım bir işte çalışmak için. Ben pandemide mezun olan o şanssız nesildenim. Şanssızlık diyorum çünkü mezun olduktan sonra bir kariyer yolu çizmek çok zor oldu. Aslında öğrencilik yıllarımdan itibaren çalışmaya başlamıştım. Ama öğrenciyken çalıştığınız işten tek beklentiniz para kazanmak, belki biraz da deneyim edinmek oluyor. Mezun olduktan sonra ise işin rengi değişiyor. İşin sadece para kazandırması yeterli olmuyor; orada geçirdiğiniz vaktin değerini, çalıştığınız insanların kalitesini ve yaptığınız işin anlamını sorgulamaya başlıyorsunuz. Ben mezun olduğumdan beri kendimi ait hissettiğim, güçlü özelliklerimi tam anlamıyla kullanabildiğim ve bana gerçekten hitap eden bir işte çalışamadım. Hasbelkader bir yerden başladım, kervanı yolda düzdüm ama o yol hiçbir zaman tam olarak bana doğru gibi hissettirmedi. Zor ortamlarda, zor insanlarla mücad...
Devamı