Dengenin Ezgisi

-

İnsanlar ne kadar çok konuşuyor değil mi? Bahsettiğim, amacı sadece sohbet etmek olan ve birçok konuda size yardımcı olmaya çalışan o masum insanlar değil. Bahsettiğim, boş konuşan başka insanların hayatı hakkında  sürekli yorum yapan o insanlar. Evet bazen dışarıdan bir göze ihtiyacımız vardır. Çünkü bazen çıkış yolunu bulamayabiliriz, bazen kendimiz için iyi olanı göremeyebiliriz. Dışarıdan bir göz içinden çıkamadığımız karmaşayı daha kolay çözebilir. Bunda hiçbir sıkıntı yok. Sıkıntı olan şey,  insanların hayatımızla ilgili her konuda yorum yapma hakkını kendilerinde görüyor olmasıdır. Unutmamalısınız ki bazen kendiniz için en doğru olanı siz bilirsiniz.

   Her insanın kendi hayatında kurmuş olduğu bir denge ya da kurmaya çabaladığı bir denge vardır. Eğer siz denge kurmaya çabalayan o insanlardan biriyseniz her kafadan çıkan sesin zihninizin içinde nasıl bir kalabalık oluşturduğunu daha iyi anlarsınız. Ses kalabalığı bazen öyle bir hale gelir ki kendi sesinizi duyamaz olursunuz.  İşte bu yüzden dengeye ihtiyacınız var. Benim bahsettiğim denge düzenli bir iş, düzenli bir ilişki ya da düzenli bir okul hayatı değil. Benim bahsettiğim denge, insanın duygu ve düşünceleri arasında kurmuş olduğu dengedir. Çünkü eğer duygu ve düşünceleriniz arasında bir denge olursa hayatta güzel bir ezgiyle dans edersiniz.  Duygu ve düşünceleriniz arasında bir denge olursa eğer boş konuşan o insanların sesleri kolay kolay zihninizde yer edinemez.. 

   Duygu ve düşünceleri arasında denge kuramamış insan, kaybolmuş insandır. Kaybolmuş bir insanda yolunu bulma umudu ile her duyduğu sese kulak verir, o sesin ne dediğine bakmaz. İşte bu yüzden de zamanla daha çok kaybolur bunun farkına bile varmaz. O yüzden hayatınızda bir denge olması lazım ki duyduğunuz her sese değil sizin için doğru olan seslere kulak verebilin. Peki bunu nasıl yapacaksınız? Bu da başka bir yazının konusu olsun. Siz şimdi denge derken ne demek istediğimi, hayatımızda neden dengenin olması gerektiğini anlayın, bu kadarı kafi. Tabi arada sırada denge kaybolur o önemli değil. Önemli olan o kaybolmaların neticesinde bir şekilde kendinizi bulmayı başarmanızdır. Bu arada bende böyle bilirkişi gibi konuşuyorum ama değilim, yanlış anlaşılmasın lütfen. Sadece bu konulara çok kafa yoran ve hayatta güzel bir ezgiyle dansedebilmek adına duygu ve düşünceleri arasında denge kurmaya çalışan bir insanım. O zaman hepimize dengeli, güzel ezgilerle dans edebildiğimiz bir yaşam diliyorum. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Yılın Ardından

-
Resim
Korkularınız ve kaygılarınız olmasaydı nasıl davranırdınız? Nasıl bir hayatınız olurdu? Bu ara buna kafa yoruyorum. Çünkü gerçekten zor bir yıl geçirdim. Sosyal medyada dolaşan “hiç bu kadar olacak gibi görünen ama olmayan bir yıl” cümlesi kadar doğru az şey okudum. Her şey o kadar tatlı, o kadar akışında başlamıştı ki… Sonra bir anda yere çakıldım. Oradan kalkmam da uzun sürdü. Heves ettiğim her şeyin kursağımda kaldığı, hiç hazır olmadığım değişimlere uyum sağlamak zorunda kaldığım, zorlayıcı bir seneydi. Bu yılın bitiyor olmasına gerçekten seviniyorum. Son zamanlarda işler daha çok yoluna girmeye başladı aslında. Üstümdeki ağırlığın hafiflediği, ruhumun biraz daha rahatladığı, zorlukların yavaş yavaş gevşediği bir dönem. Bunu fark etmek bile iyi geldi. Şimdi bunları neden anlattım? Giriş ve gelişme birbirinden kopuk gibi oldu değil mi? Ama işte konu konuyu açıyor bende. Beni tanıyanlar bu özelliğimi çok iyi bilir. Bu da beni ben yapan şeylerden biri zaten. Konuyu toparlayacak olursa...
Devamı

İç Sıkıntısının Misafirliği

-
Resim
Nedir bu iç sıkıntısının derdi? Neden bana uğrayıp duruyor sürekli? Bana ne anlatmaya çalışıyor? Bazen göğüs kafesimin ortasında nefes almamı zorlaştıran, beni derin düşüncelere sokan bir iç sıkıntısı oluyor. Bazen çok uzun süre misafir oluyor bu iç sıkıntısı, bazen de öyle bir yoklayıp gidiyor. Size de oluyor mu bu? Eskiden bu iç sıkıntısını düşman bellerdim. Nefret ederdim ondan, çünkü o geldikten sonra uzun bir süre hiçbir şey eskisi gibi olmazdı. Şimdilerde ise anlamaya çalışıyorum; bana anlatmaya çalıştığı şeyi duymaya çalışıyorum. İşittiğim kadarıyla, bastırdığım duygu ve düşüncelerden, korkularımdan beni arındırmaya çalışıyor. Beni özgürleştirmeye çalışıyor. Ya da ben şu an çok romantik bakıyorum: Öylesine uğruyor belki, ya da benimle uğraşmayı seviyor. Hayatta her şeyin bir anlamı var mı sizce? Belki de bazen bazı şeylere bir anlam yüklemeden geçip gitmesine izin vermek gerekiyor. İç sıkıntısı da bunlardan biridir belki. Sorguladıkça, anlam bulmaya çalıştıkça misafirlik süresi ...
Devamı

Sessiz Cesaret

-
Resim
Bu aralar içim kıpır kıpır çünkü ilk defa kendime durma hakkı tanıdım. Yıllardır çok fazla çabalıyorum: iş hayatında yer edinmek için, mutlu olacağım bir işte çalışmak için. Ben pandemide mezun olan o şanssız nesildenim. Şanssızlık diyorum çünkü mezun olduktan sonra bir kariyer yolu çizmek çok zor oldu. Aslında öğrencilik yıllarımdan itibaren çalışmaya başlamıştım. Ama öğrenciyken çalıştığınız işten tek beklentiniz para kazanmak, belki biraz da deneyim edinmek oluyor. Mezun olduktan sonra ise işin rengi değişiyor. İşin sadece para kazandırması yeterli olmuyor; orada geçirdiğiniz vaktin değerini, çalıştığınız insanların kalitesini ve yaptığınız işin anlamını sorgulamaya başlıyorsunuz. Ben mezun olduğumdan beri kendimi ait hissettiğim, güçlü özelliklerimi tam anlamıyla kullanabildiğim ve bana gerçekten hitap eden bir işte çalışamadım. Hasbelkader bir yerden başladım, kervanı yolda düzdüm ama o yol hiçbir zaman tam olarak bana doğru gibi hissettirmedi. Zor ortamlarda, zor insanlarla mücad...
Devamı