Değişkenler Silsilesi

-

 


Bazen kafam karışıyor. Doğrular, yanlışlar hepsi birbirine giriyor. Bazen, hayatın tam olarak neresinde durduğumu kavrayamıyorum. Doğru kabul ettiklerim yanlış, yanlış kabul ettiklerim doğru çıkabiliyor. Belki de doğrularla, yanlışlarla çok kafayı bozan biriyim ya da biriydim. Öncesinde kalıplaşmış çok düşüncem vardı. Sonrasında fark ettim ki hayat bu kalıplaşmış düşüncelerden çok daha fazlası. Her insanın kendisine göre doğruları vardır tabi ama hayat bazen o doğrulardan ibaret olmayabiliyor. Peki bu iyi bir şey mi kötü bir şey mi? Bu duruma nasıl yaklaştığımıza bağlı. Öncesinde kötü bir şey olduğunu düşünürdüm ama artık böyle düşündüğümü söyleyemeyeceğim. Çünkü öyle ya da böyle bu durumun hayatımı daha iyi bir hale getirdiğini fark ettim. Çoğu zaman "olur" dediklerim olmadı, "olmaz" dediklerim oldu. En sonunda anladım ki bu önüne geçebileceğim bir şey değil. Bu yüzden, doğrunun ya da yanlışın aslında ne olduğuna dair yaptığım sorgulamaya bir son verdim.

Eminim sizin de kafanızda doğruların ve yanlışların karıştığı dönemler oluyordur. Yani bu bir tek benim başıma gelmiyordur diye düşünüyorum. Bir tek benim başıma geliyorsa eğer takkeyi önüme alıp bir düşüneyim en iyisi. Vazgeçtim ya düşünmüyorum. Vallahi yeter, düşün düşün düşün. Bir yere benim de heykelimi yapsınlar bari. Düşünmekle bu kadar kafayı bozmuş biri olarak hak ediyorum bence. Neyse, konumuza dönelim. Bana kalırsa, kendimizce doğru ve yanlış bulduğumuz şeylere körü körüne bağlı olmamalıyız. Neden mi? Çünkü doğrular ve yanlışlar değişkendir. Önce bir bunu kabul edelim. Bunu kabul edersek, birbirine dönüşebilen doğru ve yanlışları daha kolay kabul ederiz. Bu sayede bitmek bilmeyen bir sorgulamadan kurtarırız kendimizi. Emin olun, size hayat kurtaran bir tavsiye verdim. Az biraz da kendimi öveyim. Evet sonuca gelecek olursak dostlar, hayat değişkenler silsilesi. Bu değişkenlerin hayatımıza iyi, kötü yansımaları var. Siz, siz olun kalıplaşmış düşünceleriniz yüzünden bu yansımaların size öğreteceği şeylerden mahrum kalmayın. Benden söylemesi.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Yılın Ardından

-
Resim
Korkularınız ve kaygılarınız olmasaydı nasıl davranırdınız? Nasıl bir hayatınız olurdu? Bu ara buna kafa yoruyorum. Çünkü gerçekten zor bir yıl geçirdim. Sosyal medyada dolaşan “hiç bu kadar olacak gibi görünen ama olmayan bir yıl” cümlesi kadar doğru az şey okudum. Her şey o kadar tatlı, o kadar akışında başlamıştı ki… Sonra bir anda yere çakıldım. Oradan kalkmam da uzun sürdü. Heves ettiğim her şeyin kursağımda kaldığı, hiç hazır olmadığım değişimlere uyum sağlamak zorunda kaldığım, zorlayıcı bir seneydi. Bu yılın bitiyor olmasına gerçekten seviniyorum. Son zamanlarda işler daha çok yoluna girmeye başladı aslında. Üstümdeki ağırlığın hafiflediği, ruhumun biraz daha rahatladığı, zorlukların yavaş yavaş gevşediği bir dönem. Bunu fark etmek bile iyi geldi. Şimdi bunları neden anlattım? Giriş ve gelişme birbirinden kopuk gibi oldu değil mi? Ama işte konu konuyu açıyor bende. Beni tanıyanlar bu özelliğimi çok iyi bilir. Bu da beni ben yapan şeylerden biri zaten. Konuyu toparlayacak olursa...
Devamı

İç Sıkıntısının Misafirliği

-
Resim
Nedir bu iç sıkıntısının derdi? Neden bana uğrayıp duruyor sürekli? Bana ne anlatmaya çalışıyor? Bazen göğüs kafesimin ortasında nefes almamı zorlaştıran, beni derin düşüncelere sokan bir iç sıkıntısı oluyor. Bazen çok uzun süre misafir oluyor bu iç sıkıntısı, bazen de öyle bir yoklayıp gidiyor. Size de oluyor mu bu? Eskiden bu iç sıkıntısını düşman bellerdim. Nefret ederdim ondan, çünkü o geldikten sonra uzun bir süre hiçbir şey eskisi gibi olmazdı. Şimdilerde ise anlamaya çalışıyorum; bana anlatmaya çalıştığı şeyi duymaya çalışıyorum. İşittiğim kadarıyla, bastırdığım duygu ve düşüncelerden, korkularımdan beni arındırmaya çalışıyor. Beni özgürleştirmeye çalışıyor. Ya da ben şu an çok romantik bakıyorum: Öylesine uğruyor belki, ya da benimle uğraşmayı seviyor. Hayatta her şeyin bir anlamı var mı sizce? Belki de bazen bazı şeylere bir anlam yüklemeden geçip gitmesine izin vermek gerekiyor. İç sıkıntısı da bunlardan biridir belki. Sorguladıkça, anlam bulmaya çalıştıkça misafirlik süresi ...
Devamı

Sessiz Cesaret

-
Resim
Bu aralar içim kıpır kıpır çünkü ilk defa kendime durma hakkı tanıdım. Yıllardır çok fazla çabalıyorum: iş hayatında yer edinmek için, mutlu olacağım bir işte çalışmak için. Ben pandemide mezun olan o şanssız nesildenim. Şanssızlık diyorum çünkü mezun olduktan sonra bir kariyer yolu çizmek çok zor oldu. Aslında öğrencilik yıllarımdan itibaren çalışmaya başlamıştım. Ama öğrenciyken çalıştığınız işten tek beklentiniz para kazanmak, belki biraz da deneyim edinmek oluyor. Mezun olduktan sonra ise işin rengi değişiyor. İşin sadece para kazandırması yeterli olmuyor; orada geçirdiğiniz vaktin değerini, çalıştığınız insanların kalitesini ve yaptığınız işin anlamını sorgulamaya başlıyorsunuz. Ben mezun olduğumdan beri kendimi ait hissettiğim, güçlü özelliklerimi tam anlamıyla kullanabildiğim ve bana gerçekten hitap eden bir işte çalışamadım. Hasbelkader bir yerden başladım, kervanı yolda düzdüm ama o yol hiçbir zaman tam olarak bana doğru gibi hissettirmedi. Zor ortamlarda, zor insanlarla mücad...
Devamı